شعر آدم

ابوالحسن درویشی مزنگی( آدم )

شعر آدم

ابوالحسن درویشی مزنگی( آدم )

۵۹ مطلب با موضوع «شعر نو» ثبت شده است


سیب های سبز
گیلاس های سرخ
زردآلوها
ماهی سفیدها

 سبدهای خالی می آیند
سبدهای پر می روند

پسرکی به کتانی آبی خیره می شود
دخترکی به روسری بنفش

پیراهن چهارخانه
چشم مردی را می گیرد
چشم زنی را چادر گلدار

متری
 عشق را اندازه نمی زند
ترازویی
دوست داشتن را وزن نمی کند
کسی
دلش را به سه شنبه بازار نمی آورد


#ادم

chizishabihehsher@



 

با شب

نسبتی روشن داشت

ماه بود

 

همسفره با نان و نمک

همنشین

با خاک و خاکستر

 

گوش دردهایش

چاه بود

و زبان شادیش

لبخند کودکان

 

آیه های آزادی را بشارت می داد:

لا تکن عبد غیرک

که خدایت آزاد آفرید!

 

و معجزه اش

مهربانی بود

پینه بسته بر شانه هایش!

 

#ادم

 

کاش

می شد دوباره نگاه کرد

دوباره گریه کرد

دوباره خندید

 

کاش

می شد

دوباره

عاشق شد

 

#ادم


 

سیب

در دستان تو

بگذار اتفاق بیفتد


 سرنوشتی تازه را

این هبوط شیرین

بر پیشانی زندگی می نویسد

 

بگذار اتفاق بیفتد

در نگاهی

نوازشی

بوسه ای

 

 

#ادم


 

نیمکت سیمانی سرد است

دانه های برف سرد است

گنجشک ها خاموشند

کلاغ ها خاموشند

فواره ها را بسته اند

 

برگ های حالا قهوه ای

حوصله جیغ کشیدن ندارند

وقتی زیر پا می مانند

 

روی همان نیمکت سیمانی

رو به همان خیابان درختی

نشسته ام

 

زیر همان بید

که حالا گیسوانش سفید شده است

در انتظار بهار

مانند موهای من

در انتظار تو !

 

#ادم

 

تو را سروده ام

در غزل های خیال

در ترانه های تنهایی

 

بی جمله ای

کلمه ای

بی حتی حرفی

در پیراهن سپید شعر

دور از چشم های سیاه قلم

 

تو را

مثل یک راز

در سکوت

سروده ام!

 

# ادم


 

چه ساده گذشتی

بی گره بر پیشانی

بی لبخند بر لب

بی عشقی

بی نفرتی

بی حتی نشان ترحمی

*

چه ساده می گذرد

بی یاد آن همه لحظه ناب

بی مرور خاطره ای

بی حتی مجال دود کردن یک نخ سیگار

قبل از خداحافظی

*

 به همین سادگی!

بی حتی نقطه ای

که پایان را خبر بدهد!

 

(ادم)

 

هنوز

فراموش نکرده ام

آن روزهایی را

که دارا انار داشت

و خواهرم سارا

برای انار گریه می کرد

 

انگار همین دیروز بود

فراموش نکرده ام

هنوز

دستهای من

متورم ترکه های آموزگار است

 

_آقا اجازه !

چرا سارا انار ندارد؟

مثل پدر ما

پدر سارا هم

وضعش خوب نیست !

 

هیچ کدام از بچه های کلاس انار نداشت

اما همه به سوالم خندیدند

و معلم

علامت سوال بزرگی را

که درخنده هایشان بود

ندید!

فراموش نکرده ام

من قهرمان نبودم

اما تنها بودم

و دست هایم

هنوز متورم آن تنهایی است !

____

(ادم)